دف از سازهای کوبه ای ست که در ساخت آن از چوب، پوست و فلز استفاده می شود. کمانه یا بدنه ی این ساز دایره ای شکل و قطر دهانه ی آن حدود ۶۰ سانتی متر است.
در طول جدار داخلی کمانه، در فواصل معین، حلقه هایی فلزی نصب شده اند و بر یک طرف دهانه پوست کشیده شده است. این ساز را هنگام نواختن به طور عمودی، کمی مایل به سمت چپ بدن با دو دست می گیرند و با انگشت های هر دو دست به سطح پوست ضربه می زنند
موسیقی همیشه بخشی جدایی ناپذیر از فرهنگ بشری بوده است که منعکس کننده احساسات، سنت ها و بیان هنری جوامع مختلف است. ساز دف جایگاه قابل توجهی در دنیای موسیقی به ویژه در سنت های موسیقی ایرانی دارد. این مقاله علاوه بر توضیحات لازم برای آموزش دف به صورت حرفه ای به بررسی تاریخچه غنی، ساختار و ساخت منحصر به فرد دف و نقش برجسته آن در موسیقی ایرانی می پردازد.
هرچند ممكن است فردی در سن ۷ سالگی دارای جثه بزرگتری نسبت به يك فرد ۹ ساله باشد بطور كلي آموزش دف برای كودكان ريز نقش و با قدرت بدنی كم و افراد سالمند با مشكلات فيزيكی (خصوصاً در ناحيه دست ها)، كه از ضعف و عدم انعطاف پذيری بدن رنج می برند توصيه نمی شود